Słońce                                                                                                       
                              
Najpiękniejsze szaleństwo na Ziemi jest okrągłe!
Ma kształt wschodzącego, kwietniowego słońca.
                                                                                                                                      
A teraz maj, dookoła maj wyświęca ogrody,
i cały ja, i cały ja zanurzony w jordanie pogody.
A teraz maj, i maj, i maj dookoła się święci.
Od wonnych bzów, szalonych bzów wprost w głowie się kręci...

jestem tu w bliskości chwil i miejsc,
jestem tu, by serce łatwiej nieść,
jestem tu, w tych w wierszach które znasz,
jestem tu szczęśliwy w deszczu gwiazd,
jestem tu, w rozmowie aż po świt,
jestem tu, bo tu najlepiej mi.

Jaki cudny czas by zaczynać!
Niebo aż pęka z nadmiaru piękna...

Spróbuj choć raz odsłonić twarz i spojrzeć prosto w słońce,
zachwycić się po prostu tak i wzruszyć jak najmocniej.
Nie bój się bać, gdy chcesz to płacz,
idź szukać wiatru w polu,
pocałuj noc, najwyższą z gwiazd,
zapomnij się i...tańcz!

Chwała tobie, słońce! Odyńcu ty samotny!
Co wstajesz rano z trzęsawisk nocnych
I w góry bieżysz, w niebo sam się wzbijasz,
I chmury czarne białym kłem przebijasz,
I to wszystko bezkrwawo - brawo, brawo,
I to wszystko złociste i nikogo nie boli.
Gloria! Gloria in excelsis soli!       

CZATY
(BALLADA UKRAIŃSKA)
 Adam Mickiewicz

Z ogrodowej altany wojewoda zdyszany
Bieży w zamek z wściekłością i trwogą.
Odchyliwszy zasłony, spojrzał w łoże swej żony
Pojrzał, zadrżał, nie znalazł nikogo.
…
"Hej, kozaku, ty chamie, czemu w sadzie przy bramie
Nie ma nocą ni psa, ni pachołka?
Weź mi torbę borsuczą i janczarkę hajduczą,
I mą strzelbę gwintówkę zdejm z kołka".

Gęsi świtem   Świtem by wejść w srebrzyste mokradła,   Co nocne ptaków utopiły głosy,   Jakaś niepewność wtedy tam zapadła,   Drżąc z chłodu nagle nasyconej rosy.     Słuchać by w ciszy rześkiego poranka   Gęsi ciągnących od pól do jeziora,   We mgle zawieszonej niby firanka   I cięciem nagłym wiatru – topora   Tak tę niepewność w pieśni zamieni,   Gęgor przyniesie pieśń nową ze złota,   A świt się rozleje w morze płomieni –     Patrz! Jeśli czujesz… to jest tęsknota…

Szarak   (z Waltera Scotta)   Przez piach Mazowsza i łęgu mech siny   Na oślep szukał ścieżki i drożyny.   Tu w bok uskoczył szlak gubiąc utarty,   By wywieść w pole ścigające charty.   Tam znów, choć w rzece nie znalazłbyś brodu,   Wpław przebrnął, byle nie wstrzymać pochodu.   Żadna mu pora drogi nie utrudnia,   Ni słońce lata, ni biały śnieg grudnia.   Żadna mu pora nie zasępi lica -   Ani świt szary, ni noc bez księżyca.

Z TĘSKNOTY ZA PEŁNIĄ   Z tęsknoty za  pełnią włóczę się pod sierpem   Z tęsknoty za pełnią uciekam moim snom   Smucę się Tobą, żeś mikry i bezświetlny.   Martwię się, że giniesz, kiedy światła mi   trzeba,   A smuga pary wystarczy, żeby Cię przysłonić.   Smuga pary - złe słowo, myśl inna niż   marzenie.   Z tęsknoty za pełnią szukam Cię wśród cieni   Z tęsknoty za pełnią błagam choćby o świt.